Chusta Kirii w nowej odsłonie

      Która to chusta robiona tym wzorem ?
 Nie wiem, może dziesiąta a może jedenasta nie pamiętam ile ich powstało ...Chyba nigdy mi się nie znudzi. 

Ta jest wyjątkowa-wykonałam ją po dużej przerwie w dzierganiu.

Jej wymiary; długość 160 cm, wysokość 75 cm

Na wykonanie zużyłam  około 500 m tj 90 gram wełny merino producenta Lana Gatto o nazwie Perlata.

Wzór bezpłatny szukamy TU

     Na sesje zdjęciową czekają dwie inne

 Dziękuję za odwiedziny i miłe słowa.

Serdecznie pozdrawiam, życząc dużo słoneczka.

Zimowe okrycia głowy

    Nie wiedziałam, że w mojej rodzince występuje zapotrzebowanie na czapki.
Zrobiłam jedną i... Zrób dla mnie i dla mnie...
Oto rodzinne czapki;

      Czapki robione "w poprzek" ściegiem francuskim rzędami wydłużającymi.
Wyrób wykonałam z włóczki Arpy firmy Lana Gatto skład: 57% wełna i 43% akryl.
Z jednego motka  100 gram a w nim około 110 metrów wykonałam 1 czapkę z bąblem.
Zastosowałam druty nr 8, choć zalecenia producenta to nr 10.

    Jak zrobić czapkę  typu beanie - pokazuje Jola Mazurek.

Kto chce może zajrzeć tu  filmik
Okazuje się, że młode osóbki lubią czapki proste bez specjalnych upiększeń i wzorów.

Życzę miłego dnia i samych miłych chwil w nadchodzącym tygodniu.

Public Garden Lace Shawl-publiczna 2

      Dawno, dawno temu ...  zaczęłam robić chustę o nazwie Public Garden wg wzoru projektantki Anny Lipińskiej.
Zaczątki pracy pokazywałam TU, wspominałam o niej TU. Robótka długo czekała na finał.
Oto ona...czerwona jak dojrzale wino...

      Chustę wykonałam z 60 gram włóczki Roma, drutami na żyłce nr 3,5.
Rozmiar chusty; długość(najdłuższe ramie) 170 cm, wysokość 75 cm.
Wzór można kupić na ravelry pod nazwą  Public Garden Lace Shawl . 

W kolejce czeka jeszcze jedna tym wzorem robiona,  lecz jej kolor nie sprzyja wykończeniu.

Dziękuję za odwiedziny i miłe słowa.

Serdecznie pozdrawiam, życząc dużo słoneczka.

Zimowe czapki

      Tej zimy mało okazji do zakładania ciepłych czapek. Jednak okrycie głowy trzeba mieć.
Bliscy złożyli zapotrzebowanie więc czapki są. 
Pierwsza powstała dla mnie. Zainspirował mnie wzór pokazywany  na Waszych stronach.
Podpatrzyłam  TU  filmik Joli Mazurek - jak wykonać czapkę wzorem kłosów i zrobiłam.

Robiłam ją podwójną nitką włóczki Lanagold Alize na drutach z żyłką nr 6 i 7  metodą magic loop.

Spodobała się bliskim i złożono zamówienie na identyczną tylko z pomponem.

     Czapka nie zagościła długo u mnie. Zaraz po zrobieniu odjechała w świat otulić głowę miłej siostrzenicy.
     Na swoją zgubę zobaczyła moją czapkę miła młoda osóbka.
Dzierganie takiej samej czapki po raz trzeci już trochę przesada.
Jednak uległam. Do czapki dorobiłam mini ponczo-otulacz  wzorem  warkoczy dwustronnych.

Myślę, że z kłoskami długo dam sobie spokój.
Pozdrawiam cieplutko, życząc samych dobrych chwil.

Sweter na 3/4

     To wydarzyło się wiosną ubiegłego roku.
Prawie rok nie zrobiłam żadnego większego projektu.
Ogarnął mnie całkowity marazm. Może i były jakieś pomysły ale tylko na chwilkę.
Projekty z sieci zapisane, zapas włóczek oczywiste aż nadto...
Porozpoczynane robótki znajdowały się w różnych miejscach mojego pokoju tak dla "nie zapomnienia". Nic a nic samo nie chciało się skończyć.
Byłoby tak chyba długo i długo...gdyby...
     Zadzwoniła do mnie koleżanka, która  chciała bym zrobiła dla niej sweter z akrylowej prutej włóczki.
Zwykle nie podejmuję się takich zadań ale czego się nie robi dla miłej osóbki.
Pomyślałam- niska, drobna (rozmiar S, taką zapamiętałam ją z przed lat) to i szybko się wywiążę z zadania. Zgodziłam się.
     Zapamiętana z przed lat drobna osóbka okazała się pulchniutką o rozmiarze dużego, niskiego XL.
Przyniosła mi włóczkę zwiniętą w kłębki, w stanie po pruciu, wiadomo - nosiła ślady  skręceń, załamań, zmechaceń.
Włóczki było sporo, sweterek miał być taki trochę dłuższy, prawie do kolan. Załamałam się... Uf...
      Słowo się rzekło... do roboty. Robota była nie byle jaka. Trzeba przygotować włóczkę do dziergania. Jak? O tym pisałam w poprzednim poście.
Pierwsza metoda zawiodła (koleżanka przed przyjściem do mnie, włóczkę poddała temu zabiegowi) bez efektu. Druga dała efekt znakomity.
      Z tej włóczki zrobiłam sweterek, z którego właścicielka jest zadowolona.

Sweter robiłam od góry, bezszwowo. Linię tali podkreśliłam dopasowaniem na bokach między"oszukanymi warkoczykami".

Całość sweterka rozszerzyłam dołowi.

  Nie znam nazwy włóczki ani jej grubości. Nie robiłam notatek więc nie znam też grubości drutów jakimi robiłam.
Zdjęcia nie wyszły zbyt dobrze, "pstrykałam" je w celu zachowania sposobu wykonania.
Mam ochotę zrobić podobny dla siebie, do chwili obecnej nawet nie zaczęłam.
Może już czas, bo sweterków nie mam.

Życzę miłej niedzieli i samych dobrych dni w nadchodzącym tygodniu.

Co z tą włóczką?

     W styczniu wzięłam czynny udział w grupie "Podziergajmy wspólnie"- TU  robiąc chustę o nazwie Albanetta.
Z zapasów wybrałam 2 motki włóczki AZZURRA firmy Andrafil i złapałam się za druty.
Robótka, przyjemna, wzór dobrze opisany, w ciągu trzech dni była prawie gotowa.
Zbliżałam się do końca  trzeciej sekwencji wzoru a tu wełenka się kończy.
W poszukiwaniu jeszcze jednego motka przekopałam wszystkie pudła z zapasami. Wełenki brak.
Zaczął się dylemat; wykończyć innym kolorem, spruć ostatnią część wzoru i  zakończyć.
Przyjęłam trzeci wariant...zakończyć bez ostatnich dwóch rzędów.
Na zamknięcie oczek brzegowych zabrakło dwa metry włóczki.

      Podjęłam decyzję pruję i robię od nowa cieńszymi drutami i z małą modyfikacją wersji wcześniej robionej.
Wełenka jest bardzo ładna, dobrego gatunku i szkoda mi jej na byle jak wykonaną robótkę.
Dlaczego o tym piszę? Ku przestrodze. Nie przygotowałam się należycie do wykonania robótki.
Nie zrobiłam próbki dla porównania wielkości z opisem, poszłam na  skróty to i mam za swoje...

     Był sobie sweterek- znudził mi się a może z niego wyrosłam.

Często rozpoczęta robótka przeleżała kilka lat a w tym czasie koncepcja na jej wykonanie się zmieniła.
Wyrzucić szkoda, niteczka i kolorek super... Mam pomysł, spruć i zrobić coś nowego.
Spruta włóczka o... nie najlepiej wygląda. Pogięta, trochę zmechacona.
Co dalej?  Czy się da ją odnowić? Czy włóczkę, do powtórnego dziergania da się wyprostować?
      Po spruciu włóczkę należy uprać, w tym celu najlepiej ją przewinąć na pasma. 
Mokre pasma wieszamy, suszymy. Już jesteśmy blisko upragnionego efektu.
Troszkę się wyprostowała, lecz to jeszcze nie to czego chcemy. Załamania nadal zwykle zostają.
I.. co dalej... a może potraktować ją parą?  Parą pytacie?
Tak to proste choć czasochłonne ale efekt daje znakomity.
Nie wszyscy wiedzą jak to zrobić?
Potrzebny jest np; czajnik lub inne naczynie do gotowania z pokrywką otwieraną z góry, woda i źródło podgrzewania.
Końcówkę włóczki przekładamy przez dziubek czajnika. Włóczkę na kłębku przekładamy poza czajnik przykrywamy lekko pokrywką. 

Podgrzewamy wodę. Przez dziubek czajnika przesuwamy włóczkę.
W ten sposób para wodna prostuje włóczkę.

Wyprostowaną włóczkę nawijamy na kłębek. Stara włóczka jest jak nowa.

Dziękuję za odwiedziny i miłe słowa.
Serdecznie pozdrawiam, życząc dużo słoneczka.

Nymphalidea

     Na dworze szaro, smutno.
Czas  na zmianę nastroju.  Wprowadziłam troszkę kolorów do robótek.

    U Renatki prowadzącej bloga Dziergawki- spoglądajcie TU zobaczyłam Nymphalideę. Zaraziła mnie swymi dziełami.
Znalazłam wzór na ravelry TU i TU, w zapasach włóczkę i do roboty.
Duża, długa-można się owinąć kilka razy. Doskonała na zimę.
Trochę przypomina chustę, długość wskazuje na szal.

Tu widać najbardziej jak jest kolorowa.

Chustę robiłam z 10 dag Justy  numeru nie pamiętam.
W czasie robienia była szorstka, po upraniu zrobiła się znacznie delikatniejsza, miękka i lejąca. 

Po blokowaniu zobaczyła ją córa i natychmiast ją przywłaszczyła.

   Dziękuję bardzo za wspaniałe komentarze pod ostatnim wpisem.

Po tak długiej przerwie w prowadzeniu bloga myślałam, że nikt do mnie nie zajrzy a tu niespodzianka i tyle radości.

Serdecznie pozdrawiam, życzę samych miłych radosnych chwil.